1890-1978
Ιστορικό του Δικαίου, μελετητή της παιδείας και βιβλιογράφο.
Πρακτικά ημερίδας,
Αθήνα 21 Νοεμβρίου 1016
Εταιρία Λευκαδικών Μελετών και Δημόσια Βιβλιοθήκη Λευκάδας.
Αθήνα 2017, σ. 96
Πολύ πρόσφατα η Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών κυκλοφόρησε το 23ο βιβλίο των επετειακών αφιερωμάτων και 74ο των εκδόσεών της αφιερωμένο στον Δημήτριο Σ. Γκίνη (ΙSΒΝ 978-960-7498-59-5).
Στις 96 σελίδες του περιέχονται τρεις περισπούδαστες μελέτες από τους:
Τριαντάφυλλο Ε. Σκλαβενίτη, Ιστορικό, Ομότιμο Διευθυντή Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, με τίτλο Ο μελετητής της παιδείας,
Δημήτριο Γ. Αποστολόπουλο, Ιστορικό του Δικαίου και των Θεσμών, Ομότιμο Διευθυντή Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, με τίτλο Ο Ιστορικός του Δικαίου,
Πόπη Πολέμη Ιστορικό, Υπεύθυνη Βιβλιογραφικού Εργαστηρίου «Φίλιππος Ηλιού»- Μουσείο Μπενάκη, με τίτλο Όταν ο νομικός έγινε βιβλιογράφος
Ο Τριαντάφυλλος Ε. Σκλαβενίτης γράφει:
«Το έργο του απλώνεται σε 91 δημοσιεύματα. Ερεύνησε κυρίως θέματα της Ιστορίας του μεταβυζαντινού Δικαίου. Η εικοσαετής εντατική ενασχόλησή του με το εθνικό απογραφικό έργο της Ελληνικής Βιβλιογραφίας 1800-1863, από το 1935 ως το 1957, οδήγησε στην έκδοση του πολύτιμου βιβλίου, οδηγού πολυδύναμου των νεοελληνικών σπουδών, που είναι γνωστό ως βιβλιογραφία Γκίνη – Μέξα και μας θυμίζει, εκτός από το Γκίνη και τον άτυχο φίλο και συνεργάτη του Βαλέριο Μέξα (1904-1937). Η μεγάλη αυτή προσπάθεια και οι πολλές χιλιάδες βιβλία που πέρασαν από τα χέρια και τα μάτια του όξυναν τα ενδιαφέροντα του Γκίνη για ζητήματα νεοελληνικής παιδείας και τις περισσότερες φορές τα σχετικά δημοσιεύματά του ξεκινούν από ευρήματα της βιβλιογραφικής έρευνας και ολοκληρώνονται με τεκμηριωτικές πλαισιώσεις, διεισδυτικές επεξεργασίες και αναλύσεις».(σελίδα 24).
Ο Δημήτρης Γ. Αποστολόπουλος αναφέρει ότι το όνομα του Γκίνη συνδέεται, κυρίως, με την ελληνική βιβλιογραφία των ετών 1800-1863 και βεβαίως με την έρευνα του Βυζαντινού αλλά κυρίως του μεταβυζαντινού Δικαίου και γράφει (σελίδα 49):
«Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζουμε πλέον το Δίκαιο που ίσχυσε για τους χριστιανικούς πληθυσμούς όταν αυτοί αποκόπηκαν από τη βυζαντινή αυτοκρατορία και πέρασαν σε μια άλλη κυριαρχία. Αυτό το περιεχόμενο του όρου, που ανταποκρίνεται απόλυτα στα δεδομένα της Ιστορίας, το οφείλουμε κυρίως στον Γκίνη, ο οποίος από το 1952 τον πρότεινε και τον θεμελίωσε επιστημονικά…».
Τέλος η Πόπη Πολέμη σημειώνει (σελίδα 71): «Ωστόσο, ένα έργο, ας είναι και «μνημειακό», αποδεικνύεται όντως δημιουργικό στο μέτρο που εποτελεί κίνητρο για χρήσιμες αναθεωρήσεις. Η βιβλιογραφική συναγωγή του Δημητρίου Γκίνη υπήρξε από την άποψη αυτή ιδιαίτερα γόνιμη, καθώς με εμψυχωτή καταρχάς τον ίδιο τον Κ. Θ. Δημαρά και στη συνέχεια τον Φίλιππο Ηλιού, με τη συμβολή πολλών νεωτέρων ερευνητών και όχι μόνο – ο Γκίνης έδωσε επίσης το παρών – , εμπλουτίστηκε ο αρχικός πυρήνας με πολυάριθμες προσθήκες και διορθώσεις δημοσιευμένες στο περιοδικό του Ομίλου Μελέτης Ελληνικού Διαφωτισμού Ο Ερανιστής και εν συνεχεία στα Τετράδια Εργασίας του Κέντρου Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών».
Των κειμένων αυτών προτάσσονται οι προσφωνήσεις των οργανωτών Αθανασίου Δ. Μελά, Προέδρου της Εταιρείας Λευκαδικών Μελετών, για τη θεματική του αφιερώματος και της Μαρίας Ρούσσου, Προϊσταμένης της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Λευκάδας για τον Δημήτριο Σ. Γκίνη και τη βιβλιοθήκη που χάρισε στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Λευκάδας. Το αφιέρωμα κλείνει με αναφορά στον τιμώμενο από τον αναδεκτό του Γεώργιο Κ. Δουβίτσα, ΜΒΑ, Οικονομολόγο, Εμπορικό Διευθυντή, που αναφέρεται κυρίως στην ανθρώπινη πλευρά του Δημητρίου Σ. Γκίνη, όπως αυτός και η οικογένειά του τη βίωσε. Ο Γεώργιος Κ. Δουβίτσας είναι και ο χορηγός της έκδοσης.
Πέραν τούτων στο βιβλίο περιέχονται:
Κατάλογος δημοσιευμάτων του Δημητρίου Σ. Γκίνη,
Πλούσια βιβλιογραφία και κατάλογος βιβλίων του Σπυρίδωνος Δ. Γκίνη, πατέρα του τιμωμένου, που χαρίστηκε από τον Δημήτριο Σ. Γκίνη στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη.
Εικόνες εξωφύλλων βιβλίων του και φωτογραφιες από τη ζωή του τιμωμένου. – Θ. Μελάς